Positivo

Ziek zijn heeft ook heeel veel positieve kanten. Wat heb ik vandaag gedaan. Lang geslapen, alhoewel ik al van 7u30 wakker was, maar dan heb ik samen met Boomer tv gekeken. Rustig opgestaan en onder een dekentje in de zetel gekropen. Toen ik zin had een warme lange douche genomen. Gewacht op de dokter, waarmee ik een leuke babbel heb gehad. Daarna een hele namiddag geslapen, tv gekeken en filmpjes van vroeger.

Toen ik op al die blogs hun nostalgische herinneringen las, begon ik ook te zoeken op youtube.

Ik vond:

1. Vrouwtje theelepel
2. Plons
3. David de kabouter
4. De troetelbeertjes
5. Boes (welke os kan ons leren, BOES BOES)
6. Smurfen
7. De snorkels (snorkelland diep in de zee)
8. Freggels
9. Gummie beertjes (Gummie beer, springend red ik mij weer keer op keer, met hun gummiebessensap)
10. Boes
11. Dommel
12. Wuzzles
13. Barbar
14. Droomshow
15. Bassie en Adriaan (hallo vriendjes en vriendinnetjes, we komen er weer aan…)
16. Liegebeest
17. Ovide en z’n vriendjes (dat was lachen, kijk uit maloot)
18. Bouli (de sneeuwpop) (een grijze hoed en een rode sjaal…)
19. Calimero
20. Cococinel (heb zelf een beertje van)
21. Maya de bij
22. Merlina
23. Postbus X
24. Peppi en kokkie
25. Helemaal weg van Heidi en Pipi Langkous
26. En een beetje veel later keek ik Kulderzipken

Ja heel veel nostalgie. Het was zo zalig om, zelf alleen maar de intro, terug te zien.

IK HOU VAN NOSTALGIE

Uitstapje Brussel

'We gaan naar Brussel', zei Annick, mijn lerares praktijk. Leuk dachten we allen.
Totdat we vandaag in Brussel waren. Mijn vriendjes wachtten mij op in het caféetje van Gent St. Pieters. Om 12u57 hadden we een trein.
'Waar is Annick?', dachten we. Toen de trein aankwam, kwam zij ook aan. 'Oef', zeiden we, want niemand van ons wist de weg.

Aangekomen in Brussel was het natuurlijk aan het regenen. Tot mijn verbazing waren er ook heel wat vermoeiende heuveltjes, die we een paar keer op en af moesten lopen, vermits we verkeerd waren gelopen. (jaja zelfs met Annick)

Uiteindelijk aangekomen in Amazone (http://www.amazone.be/). Direct alle meisjes als pasgeboren eendjes de leider achterna om het toilet te vinden. Toen begon de pret.
We kregen een uiteenzetting van wat Amazone nu precies was en hoe interessant de website wel niet was. 'Kut', dachten we allen, 'zooo saai'.
Daarna kwam een heel erg feministisch geïnspireerde vrouw ons toespreken, vanuit het standpunt de vrouwenraad. Het werd beter. Ze vertelde een leuke anekdote en iedereen luisterde aandachtig verder. Toen kregen we nog het verhalen van Zijn te horen. Ook wel interessant vond ikzelf.
Als afsluiter (wat het hoogtepunt van de uitstap had moeten worden) werden we uitgenodigd om de tentoonstelling te bezichtigen. Een aantal muren met een fotoreeks verdeeld over de eerste en tweede verdieping.

Het had niets weg van een hoogtepunt. Het enthousiasme was weg. En ook wij waren weg. Terug naar het station, de heuveltjes naar beneden, langs de hoerenkoten, wachten op de trein.
Ochja het was toch beter dan 4u saaie les.

Nog eens tijd gehad

1.

*hartje*eendje

Als je het nu nog niet weet, dan is het omdat je mij niet kent. Iedereen weet dat ik zot ben van eendjes. Ja, ik had gezegd dat ik er genoeg had, maar het is onweerstaanbaar. Wanneer ik ze zie, fonkelen mijn ogen. Geen echte eenden, die zeggen me niets. Pluimachtige wezens in het geheel zeggen met niets. Maar wel andersoortige eenden: stenen eendjes, badeendjes, chocoladeeendjes, snoepeendjes, designeendjes, knuffelbeereendjes, zeepeendjes, ...

Ik heb al een heuse collectie... maar er kan nog altijd een bij denk ik dan zo... dusja surf eens naar http://www.badeendwinkel.nl/ en bestel een eend voor mij. Ik zal je dankbaar zijn.

De trein

Heb jij ook zo van die spannende leuke verhalen? Ik wel. Zoals gisteren.

Ik stap op om 15u20, op de rechtstreekse trein naar Kortrijk-Poperinge van 15u41.
Toen hoorde ik het spannende verhaal van de gestolen fiets.
Zegt de ene: 'Op school is het niet nodig hoor dat ik mijn fiets sluit'.
Zegt het meisje:'je moet toch iedere keer je fiets sluiten.'
Zegt de jongen: 'maar ja hij was nu toch gesloten'
Zegt het meisje 'ja maar met zo'n dom slot' (het was een rood slot, die hij al 3x had gelast en die zo dun was als een pink)
Zegt de jongen: 'ja ik weet nu dat ik het niet meer zal kunnen gebruiken'.
Daar moet je dus tot Deinze naar luisteren.

Van Deinze tot Kortrijk.
Er stappen vier werkmensen op. Twee komen er voor mij zitten en een naast mij. De kaartjesknipperin komt binnen.
Zegt ze:'dag luc'
Zegt hij: 'ik ben luc niet hoor'
Zegt zij: 'maar jawel'
Zegt hij: 'maar nee, het is mijn tweelingsbroer'
Zegt zij:'maar nee je maakt me iets wijs'
Zegt hij:'ik zal mijn paspoort tonen'.
Ze kijkt.
Zegt ze:' aja je hebt gelijk' ...

(ter info: Luc, was machinist bij de NMBS, daarom dat de kaartjesknipsterin hem kende)

Aangekomen in Kortrijk.
Mijn lief stapt op, maar hij is niet alleen. Hij wordt gevolgd door wel 10 kleine kleuters (lees pubers). Die tot Komen zitten te luisteren naar techno-muziek.

Vanaf Komen tot Ieper eindelijk op het gemak. Rustig, zonder wilde verhalen.

De trein stopt: 'station Ieper'.

De wombat

Over wat heeft ze het nu weer, denk je wellicht. Wel over de wombat. De wombat is een gravend buideldiertje dat leeft in Australië en Tasmanië (ja, goed gezien, zoals de Tasmanian Devil).
Vroeger had ik een film waarin de wombat de hoofdrol speelde. Echt super. En nu is er een groep die zo heet: de wombats.
Ik ben helemaal gek van hun liedje. Maar het beste vanal is de Wombat in hun videoclip. Echt super. Klikken dus.

Paula de koe

die paula is een koe

die zegt niet alleen boe

die maakt een vla met koeienvlekken

speciaal voor echte lekker bekken

vanille choco

choco vannille

te gekke paula met haar bril aan

paulavla is echt speciaal

coole vlekken allemaal

Eindelijk heb ik ze. Wel de choco-vanille. Maar het kan me allemaal niet schelen. I love PAULA